June allready?

Wat gaat de tijd vliegensvlug voorbij... mijn koffers durf ik echt nog niet te maken! Zo lang mogelijk uitstellen dus! Ik herinner mij nog dat ik een maand op voorhand mijn koffer al eens had gemaakt om te checken wat ik allemaal zou meenemen voor ik naar Toronto vertrok. Ik heb nog nooit zó op voorhand iets gepland als dat! Wat voelt het ongezellig de gedachte om mijn 'afscheids'-koffertje te maken. Anderzijds wil ik even meedelen dat het niet is dat ik jullie niet mis, vergeten ben, of ik er super graag naar uitkijk om jullie weer te zien, maar het gevoel dat mijn onvergetelijke trip VOLGENDE WEEK voorbij is, waar ik echt iedere dag van genoten heb, maakt me wel triest.

Maar nu even een terugblik van de afgelopen weken in Mei!
In de CICC is iedereen steeds druk in de weer en ik draai lekker nog even mee. De laatste thema's worden aangebracht voordat de zomervakantie er aankomt. Net zoals het verhaal over de groene, hongerige Caterpillar(rups) die nadien tot een kleurrijke vlinder is ontpopt, hebben we nog andere thema's gehad nl spinnen, beestjes, de lente, bloemen planten & water geven en deze laatste twee weken hadden we 'The Firetrucks'. Normaal gezien zou er een brandweerwagen op bezoek komen voor de kinderen, maar deze is omwille van oproepen niet kunnen komen. Zó jammer! De kinderen zijn door het dolle heen met the firetruck-song "Hurry hurry, drive the firetruck, hurry hurry drive the firetruck, Ding ding ding ding ding!" Ik denk dat ik ondertussen meer dan 20 verschillende kinderliedjes ken, zelfs Yoeri en Myrte. Soms zingen we 's avonds nog lekker door. Ja, we voelen ons graag zo jong mogelijk ;-)

Verder worden er ook belangrijke bijeenkomsten gehouden met andere specialisten om te beslissing welke kant de kinderen uitgaan. Blijven ze nog een jaar in de Preschool of Kindergarten, of gaan ze naar het gewoon of bijzonder onderwijs omdat ze de leeftijd van 5 of 6 bereikt hebben? De belangrijke vraag geldt dan, waar komt het kind het meest doeltreffend terecht met bijvoorbeeld de diagnose Autisme en gaan de ouders daarmee akkoord? Deze bijeenkomsten 'schoolboardmeeting' lopen vaak tot een eind waarbij er geen consensus is bereikt waar ieder lid achter staat. Het meest teleurstellende vind ik in dat geval, dat er specialisten mee beslissen over het kind en een keuze maken, terwijl ze het kind nog nooit hebben gezien en niet kennen. Uiteraard hebben deze mensen wel een belangrijke inpak, omdat een begeleidster niet zoveel afweet rond de motorische ontwikkeling van het kind, terwijl dit ook andersom het geval kan zijn en de fysiotherapist de persoonlijke, emotionele, cognitieve ontwikkelingsgebieden niet zozeer kent. Teamwerk is zo essentieel, maar wordt niet altijd optimaal toegepast. Volgend jaar komen er ook 2 kinderen van de wachtlijst naar de CICC, aangezien er 2 kinderen naar een andere instelling gaan, omwille van een ander meer aangepast individuele programma.

's Middags hebben we een uurtje lunch-break en kletsen Stefanie en ik altijd even bij. Stef is 18 jaar en studeert binnen enkele dagen af aan de middelbare school. Op dit moment doet ze haar stage, net zoals ik in de CICC. Uit de zovele studenten, meer dan 20, die Centennial heeft opgevangen dit jaar, blijven uiteindelijk Stef en ik nog als laatste over. Stuck until the end! Ik heb met haar een leuke band. We hebben regelmatig activiteiten voorbereid en vormen het beste Canadees-Belgisch begeleidingsteam :-P Stefanie gaat binnenkort een opleiding ECE doen aan de Hoge school en schakelt daarna over tot de universiteit. Deze opleiding kan ook op andere manieren gevolgd worden zoals oa enkele hoge school of enkel universiteit, etc. ECE staat voor Early Childhood Education. Deze opleiding duurt 4 jaar en nadien kan je met je opleiding ofwel kleuterleidster of begeleidster voor kinderen met special needs worden. 'Early Childhood Education' staat voor 'vroege opvoeding/begeleiding voor kinderen' en dit wil zeggen dat je jonge kinderen gaat begeleiden met of zonder een problematiek dat gaat tot de leeftijd van 6 jaar. Er bestaan andere opleidingen, zoals een 'extra' opleiding voor als je met tieners, (jong) volwassenen of ouderen wilt werken. Bij ons in België geldt 'orthopedagogie' voor alle leeftijden. Van pasgeborene tot bejaard en deze opleiding gaat exclusief over 'Problematieken: gedragsproblemen, ontwikkelingsstoornissen, een niet-aangeboren handicap, agressief gedrag, mentale handicap, ... kortom het hele pakket draait om aangepaste begeleiding waarbij de cliënt centraal staat. Ik vind het eerlijk gezegd wel interessant dat je na 4 jaar een ECE-opleiding volgen, ook kan kiezen voor het reguliere kleuteronderwijs met je diploma. Bij ons is dat een aparte opleiding. Anderzijds maak ik wel de bedenking in hoeverre hun leerstof gaat en of ze meer opsteken dan ons? Misschien nog een handig onderwerp om verder te bespreken met mijn mentor. Ik kan wel zeggen dat ze hier in Toronto (Canada durf ik niet te zeggen: is veel te groot en heb ik niet zo verdiept) over het algemeen op dezelfde golflengte zitten qua methoden en technieken, aangepaste hulpmiddelen, interesse in het vak, ... als bij ons in België. Wat mij vooral opvalt is dat in deze drukke dichtbevolkte stad je het meer opvalt dat er mensen zijn met een problematiek of beperking. 'Gilles de la Taurette' komt bijvoorbeeld vaak voor. Net zoals het Autisme, dat jaarlijks met procenten stijgt. Ik heb nu enkele maanden gewoond in het Oosten van Toronto. Hier vindt je veel minder voorziene buurtwijken waar 'armere' mensen wonen dan wanneer je naar het Noorden of Westen gaat. Ik woon er zo goed als midden in en ik kom geregeld wel veel daklozen tegen, net zoals in andere drukke wereldsteden of mensen met een handicap die niet opgenomen worden of die geen financiële middelen hebben. De CICC is de enige instelling in Toronto dat werkt volgens het vrijwilligerssysteem zodat er voor ieder kind een 1-1-programma is opgebouwd en een 'begeleider' voorzien is. Verder vertelt mijn mentor dat er niet zo een groot aanbod is aan instellingen voor personen met special needs. Wat er voor mij ook zo uitspringt is dat bijna ieder kind met een problematiek een 'nanny' in huis heeft en hem ook begeleidt van en naar school, andere uitstapjes doet, ... Er zijn al enkele ouders die mij vroegen om te komen babysitten. Dat voorstel had ik zeker aangenomen moest ik langer blijven. Dju, dat ze daar net nu mee afkomen!

Naast mijn drukke 'schedule' in de instelling en de opdrachten die toch blijven aanslepen, ben ik verder nog wat aan het genieten van de stad. Een kleine maand geleden had Myrte een meisje van Nederland via het internet ontmoet dat ook haar stage aan het doen was in Toronto... Ze is hier sinds Februari zoals mij en raad es? Ze woont in onze straat. Unbelievable! Nooit opgemerkt. Charlotte, 23 jaar doet haar stage in het bedrijf PHILIPS. Naar het schijnt wisten ze niet eens dat het een Nederlands bedrijf was. Ze verblijft bij 2 koppels in een huisje en we zijn na ons eerste avondje stappen 's nachts een Raccoon tegengekomen, kortbij haar thuis. Dat is echt geweldig als je zo een diefje tegenkomt. Voor de rest is er ook een klein tuintje waar op dit moment baby eekhoorntjes rondlopen. We hebben al heel wat leuke dingen samen gedaan. Even dus terug naar ons avondje stappen... Wat hadden Myrte en ik ZO zin om echt eens goed te gaan TENKEN! Want vorige keer, zonder ID, werd dat een beetje onmogelijk. Dus tweede zaterdag, een nieuwe poging. Onze eerste avond met Charlotte was wel een feestje! We waren eerst op zoek naar een Irish Pub, maar de wind was koud! Een aantal pubs zagen er niet zo uitnodigend uit... bijna geen kat te bespeuren. Toch maar vlug vlug verder zoeken naar de volgende en onze eindbestemming was GRACE O MALLEY'S. Het zat stampvol, maar het was echt een TENK-PARTY =D Naar het schijnt was het 'Australia-week' in Toronto en overal kon je Gadgets terugvinden zoals een cowboyhoed die een aantal mensen op hadden. Ik heb rond 3 PM, sluitingstijd, nog vlug eentje kunnen bemachtigen! Joepie, maar waar ga ik die nog in frommelen in mijn koffer? Dan nu komt het nadeel van deze FANTASTISCHE avond... 2 dagen een kater, wat een hel! Blijkbaar na ongeveer 2L bier gebeurt dat wel eens. Wat ik dus nog niet gewend ben is dat ze halve liter bierTJES serveren, je deze leeg drinkt en voor je het weet een andere voor je hebt staan. Ik kan hem amper opheffen met mijn mini-handen.
Nja, uiteindelijk kom je wel aan die hoeveelheid, wat eigenlijk nog te doen is, niet? San en alcohol gaan denk ik gewoon niet zo goed samen... wat heb ik gevloekt die 2 dagen en alles ging een beetje trager. Toch, geen spijt en ja hoor, een week later stonden we weer in dezelfde pub. Dit keer eens het verstand boven gehaald, enkel 2 pinten gedronken en Cola light, maar nog steeds als afsluiter rond 3PM een Hotdog van ons famous kraampje gegeten. Wanneer je naar Canada of de USA gaat, MOET je gewoon eens zo een hotdog proberen. 's Nachts smaken ze NOG beter ;-)

19 Mei was het EINDELIJK tijd voor de movie DANCE FLICK. Deze film is gebaseerd op verscheidene dansfilms zoals Save the Last Dance, Dirty Dancing, You got served, Step up, ... Aangezien deze niet speelde in onze traditionele Rainbow Cinema, moesten we ons naar Eglinton begeven en kostte het $10,50 ipv van $4. Ach ja, we dachten: de moeite waard? Ja, en nu komt het! Myrte en ik wandelde met veel verwachtingen de filmzaal binnen: NIEMAND aanwezig en de film ging bijna beginnen... Da kan toch niet! Het was wel hilarisch, zeker toen Myrte even naar het toilet ging zat ik daar in mijn uppie. Gelukkig kwamen er uiteindelijk nog 5 mensen binnen en daar is het bij gebleven. De film was echt deprimerend slecht, heel overdreven en het geld niet waard! Deze grap hebben we dan ook weer gehad. Het was best wel grappig en een herinnering waard.

Maandag, 18 Mei was het Victoria Day. Deze feestdag wordt gevierd om Koningin Victoria van Groot Brittanië en Ierland te herdenken(1837). Het is ook een teken dat de Zomerperiode gaat beginnen en dit werd alvast oa aan de Woodbine Beach gevierd met VEEL vuurwerk. Het vuurwerk is echt overweldigend en veel groter dan bij ons. Er worden ook verschillende soorten afgeschoten. Iedereen zat lekker te chillen bij elkaar in het donker op het strand. 3 dagen later zijn we omwille van het lekker heet zonnetje, FINALLY gaan BBQ'EN aan de beaches samen met Myrte, Yoeri, Charlotte, Waka & een vriendin van Waka afkomstig uit Brazilië. We zijn tot na zonsondergang blijven hangen. Opgelucht dat we dit toch hebben gedaan, want de zon wil precies niet harder schijnen deze komende dagen dan 20° ongeveer. Geen bruin tintje dus voor mij!

Maandag, 18 Mei op Victoria Day zijn Myrte en ik naar de Toronto Islands gegaan met een ferry. Het was een ZALIG weertje! Het was niet zo heet, maar 's avonds ben je zoiezo verbrand wanneer je je niet insmeert, of dat meerderen keren doet. Ik ben hier al geregeld een tomaatje geworden zonder dat ik het wist. Door de wind voel je niet hoe sterk de zon eigenlijk wel is. The Toronto Islands zijn gezellig om te wandelen. Je komt veel fietsers, wandelaars, mensen die skeeleren, ... tegen. Er zijn er zelfs een heel aantal die hun BBQ en alles erop en eraan meenemen tot bij de eilanden. We hebben een heel goede periode uitgekozen om naar hier te komen, want nu is alles mooi in het groen daar.

Het weekend van de 22ste konden Yoeri en ik ons gepland weekendje naar de Niagara Falls waarmaken! Met de bus 'Coach Canada' was het een 2tal uurtjes rijden. Vrijdagavond 6PM vertrokken en rond half 10 pas aangekomen in het hotel. Ja, zo gaat dat dan als je een slechte kaart koopt en je het hotel maar niet kan vinden? Mijn voeten hadden echt afgezien. Gelukkig hadden we ieder onze kleine trolley op wieltjes. Eindelijk het Casino in zicht, maar nog niet het Comfort Inn hotel... Waar zou die toch zijn? Er was een ijlen lange straat met allerlei souvenir-winkels, restaurantjes en terrasjes, permanente kermisattracties, etc. Het lijkt echt wel 'Disney land' zoals Yoeri het zegt. FINALLY! Het mega-groot bord van het hotel in zich, waar we blijkbaar voorbij zijn gewandeld. Het is een relaxed hotel met een goed ontbijt, alleen broodbeleg zoals kaas en ham, is hier blijkbaar niet zo bekend. Peanut butter, jam, boter voor op de toast en siroop voor de wafels. Er waren ook lekkere croissants, donuts, muffins, koekjes, ... echte dikmakers weer! Gelukkig, zag ik een hele grote kom met vers fruit gesneden. Die avond hebben we 's avonds nog vuurwerk gezien en zijn we na een beetje TV hangen gaan slapen. De volgende ochtend zijn we meteen gewandeld richting de watervallen. Het is echt de moeite waard! De eerste die je tegenkomt zijn de American falls die aan de overkant liggen in de USA uiteraard. Wat verderop vindt je de grote Horse Shoe falls van Canada. Ik vind ze allebei even indrukwekkend. Wanneer je er voorbij wandelt, wordt je meteen nat door de nevel. Het was zalig om daar te blijven slenteren in het zonnetje. Ontzettend veel toeristen, waaronder ik ook wel :-), met allemaal camera's gericht naar de watervallen. Het is één van de drukst bezochte plaatsen in Canada. 's Middags heb ik een dutje gedaan en daarna zijn we in de buurt van de watervallen en het hotel gaan wandelen in de winkelstraatjes. Uiteindelijk hebben we de dag afgesloten door heerlijk Italiaans te gaan eten in 'Boston Pizza'. Yoeri zijn pasta-menu: penne, met shrimps en een roomsausje, is een echte aanrader! 's Avonds worden de watervallen verlicht en hebben we daar nog een avondwandeling gemaakt voor we ons bedje inkropen.Uiteindelijk zondagmorgen MOESTEN we gewoon met de boot 'Maid of the Mist' tot aan de watervallen gaan. Gelukkig hadden we een blauwe regenjas gekregen want daar wordt je KLETSNAT! Het is indrukwekkend om de watervallen van zo dichtbij te zien. Na nog een wandeling door de straatjes en een lekker softijsje zijn Yoeri en ik met onze koffers terug richting 'huis' gegaan. Het was een knus, gezellig weekendje met ons 2!

Donderdag, 28 Mei zijn we samen met Charlotte gaan eten in 'Mandarin'. Dit is een heel bekend vooral Aziatisch buffet, 'all you can eat' voor 19$. Hier zijn we dan ook een tijdje gezellig blijven zitten en kletsen. Onze Chinese dienster heette ook San: wat een toeval!! Dat is de eerste die ik heb ontmoet met dezelfde naam.

Voor de rest zijn Myrte en ik nog eens gaan shoppen of rond gaan slenteren in de shoppingmall Don Mills! Dat is één van de grootste shoppingmalls in Toronto. Ik heb een leuk boek gekocht nl Shopaholic! 's Middags zijn we Spring rolls(loempia's) gaan eten en na een heeeele lange dag zijn we met een 'Freshly Squeesed Smoothie' naar huis gegaan. Dinsdag 09 Juni is mijn laatste dag op stage en ik ga ze even lekker in de watten leggen met chocolade van België! Voor de kinderen maak ik cupcakes. Er is nog zoveel om hier te beleven, maar het klokje tikt...