On my way ...

Wat was het gisteren een LANGE en drukke dag! 'Unbelievable'
Zaterdagnacht ben ik rond 3u gaan slapen en natuurlijk heb ik niet veel mijn oogjes dicht kunnen doen. Iets voor 7u er terug uit om de grote dag te beginnen. Heb een muziekje opgezet en rond 8u was het tijd om mijn 'Thuis' te verlaten...
Heel zenuwachtig, maar toch popelend om op het vliegtuig te zitten, reden we naar Zaventem in Brussel. Mijn maag lag de komende uren helemaal ondersteboven en kon niet veel binnenkrijgen. Jammer genoeg stond er een heerlijke, GROTE, Cola-Light voor mijn neus, waar ik toch niet veel aan had. Samen met mijn ouders en Saar, mijn lieve zus, waren we aan het aftellen, tot het moment om 11.15u aankwam, ons afscheid... Het was wel even slikken, maar ik wou zo snel mogelijk door de gate om het allemaal te laten bezinken. Bij de check-in heb ik nog even moeten wachten en ondertussen mijn Mp3-ke in mijn oren gestopt.

Eens het vliegtuig op richting London Heathrow ging het allemaal relaxer. Deze eerste vlucht ging ongelofelijk snel voorbij, aangezien het maar een klein uurtje vliegen is. De luchthaven in London is gigantisch en de drukte overweldigd u. Gelukkig stond alles goed aangegeven en met een beetje hulp van mijn woordenschat Engels heb ik een busje kunnen nemen van Terminal 1 naar Terminal 3. Hier ben ik op zoek gegaan naar iets om te knabbelen. Bij CafèItalia een lekkere pizza Margerita met een Cola-Light. Dat heeft mij echt goed gedaan =)
Hierna moest ik nog een kleine 2 uurtjes wachten, voordat ik mij moest in-checken. Een verschil tussen het Engels in Canada en in London, wat ik tot nu toe heb ontdekt, is dat je de Britten amper kunt verstaan en de Canadezen de meeste woorden goed accentueren. GELUKKIG! Het vliegtuig van de maatschappij waarmee ik vloog 'Air Canada' geeft je wel een veilig gevoel. Je wordt goed begeleid en het interieur is mooi afgewerkt. Nu nog hopen dat dat hetzelfde geldt voor het machinale gedeelte =)
Eigenlijk is deze dag toch snel omgevlogen. De vlucht naar Canada duurde ongeveer 8u en toch heb ik mij niet verveeld. Je kon wat filmpjes of TV kijken, radio of cd's beluisteren, etc. Tussendoor heb ik ook wat geslapen. Het enige nadeel is dat ik wat pijn had aan mijn rug en mijn benen. Een TIP: Ga een paar keer een wandelingske doen in het vliegtuig!

's Avonds om 6.55 PM aangekomen in Toronto Pearson Int., wou ik zo snel mogelijk richting 'Baggage' gaan, zodat ik kon bellen naar Roxane en Joshua (verantwoordelijken Appartement) om te zeggen dat ik gearriveerd ben. Eerst nog door de Douanes en de Immigratie- dienst waar ze mij vroegen wat ik hier in Canada kwam doen. Strenge controles hier, wat niet meer dan normaal is. Wat was ik OPGELUCHT toen ik mijn koffer zag passeren! Ik heb mij vlug een karretje van $2 aangeschaft, zodat ik ondertussen ook muntjes had om te bellen en ik geen snoepje moest gaan kopen :D Na mijn telefoontje stak ik mijn neusje uit de luchthaven en heb mij een taxi genomen richting 229 Jones Avenue, mijn toekomstig stekje. Je kan wel zeggen dat een ruim aanbod van transport hier in Canada (vooral in Toronto) van toepassing is). Mijn taxi- chauffeur bracht mij doorheen een stukje Toronto en het uitzicht is hier fantastisch! Fantastisch groot en fantastisch druk! De hoge flatgebouwen en het mooie uitzicht op de CN-Tower laten je aanvoelen hoe klein en compacter België eigenlijk wel is...

De Mc Donalds, the mall 'Gerrard Square' en de supermarket 'Basic Food' gepasseerd, gaven mij de indruk dat ik nog geen 5 minuten hier vandaan verblijf. Wat is het fijn om alles bij de deur te hebben. Ontzettend veel bussen die je voor je huisdeur kan nemen, metro's, taxi's, etc. Het maakt niet veel uit wanneer je verloren loopt. Je vindt in ieder geval je weg terug, door het aanzienlijk transport binnen handbereik.

Hierna mijn koffers uitgeladen en de taxi- chauffeur betaald, kwamen Roxane en Joshua aangelopen. 'Hiii San', klonk het van ver. Echt een verwelkomend gevoel krijg ik van hen. Ze namen meteen mijn koffers de trappen op, aangezien ik mijn grote koffer absoluut niet naar boven kreeg. Pff, volgende keer toch wat minder meenemen =)
Hier stonden we dan, voor appartement nr 1, wachtend op mijn roommates, of geen roommates, op een appartement met kakkerlakken, of zonder ratjes in de hoeken. Toen zaten ze daar! Mijn 3 Mexicaanse huisgenoten! Ik dacht bij mezelf: "Dit gaat spannend worden." Het zijn 3 heel vriendelijke studenten. 2 meisjes van 18 jaar en een jongen van 19, dat een tijdje op vakantie is in Toronto. Eerst hadden Roxane en Joshua mij wat rondgeleid, nuttige informatie meegedeeld en uiteindelijk mijn sleutels gegeven. Hier stond ik dan! In Canada, klaar om mij wat te settelen. We hebben met ons 4 wat kennisgemaakt, waardoor ik ondertussen mijn gebrekkig grammaticaal Engels wat kon uitproberen. Diana en Raquele zijn hier al enkele maanden voor hun studie Engels wat ze volgen in Eglinton College. Gabri is een goede vriend van de 2 meisjes en gaat volgende week terug naar Mexico. Raquele verblijft hier tot 20 Februari ongeveer en Diana vertrekt ook helaas ergens al in Maart. Hun verblijf in Toronno(zoals de Canadezen het zeggen), zit er dan al op. Toch hebben we nog wat tijd om elkaar wat beter te leren kennen en een deel van onze tijd samen te spenderen. Yoeri zal hierna rond het einde van Maart aankomen in Toronto en met hem zal ik dan het appartement verder delen. Tegen die tijd, kan ik hem zelfs wat Spaans aanleren =)

Rond 23u (5u 's nachts Belgische tijd), kreeg ik mijn klopje. Het was een lange dag geweest en het tijdsverschil is toch wel wat wennen. Ik heb met mijn roommates nog een stukje film gekeken en toen heb ik mijzelf toch maar half slaapwandelend begeleid naar mijn TWEE- PERSOONSBED, zalig! Na een kort gesprekje met Yoeri, die nog steeds wakker was, had ik wel zo een overweldigend gevoel, en ook een twijfelend. Enerzijds dacht ik, hoe gaat het nu verder gaan? Wat ga ik morgen doen? Wat ga ik eerst doen? Hoe vinden mijn roommates mij? Ga ik het hier wel naar mijn zin hebben? ... en anderzijds, wat een nieuw begin, een unieke ervaring, een andere omgeving, veel verschillende mensen met verschillende culturen en toch weer hetzelfde, wat een ...

Maandag is mijn eerste echte dag in Toronto en zal ik de buurt wat gaan verkennen. Ik heb veel dingen op mijn planning staan en zal mij niet echt vervelen. Daarbuiten kan ik mij altijd voorbereiden op mijn stageperiode dat mij al voor een stukje woensdag te wachten staat.

Wat de komende dagen, weken en maanden mij te wachten staat, zullen we dan wel zien. Nu doe ik eerst mijn oogjes dicht ...