More sunshine in Toronto...

Wat zijn we weer een eind verder! Bijna tijd om af te tellen... Laten we dat nu maar even nog niet doen. Ik ga mijn Toronto-trip met alles erop en eraan waarschijnlijk in traantjes verlaten, maar nog even lekker genieten van de laatste kleine maand!

Op mijn stageplaats verloopt alles nog op wieltjes. De band met mijn mentor Sue wordt steeds sterker en sterker. Ik kan altijd bij haar terecht en ze laat duidelijk merken dat ze een beetje mijn 'mama' hier wil zijn dat over mij waakt: af en toe een knuffel, vragen hoe het met mij gaat, of ik nog niet teveel heimwee heb, of alles nog in orde is in mijn kot, etc. Ondanks ik het wel op mijn eentje red, vind ik het heel lief en beschermend van haar. Ik ben haar zo dankbaar voor dit en ook voor ALLL de dingen die ze mij heeft bijgebracht over 'het begeleiden van...' THANK YOU SUE! De kinderen geraken mij meer en meer gewoon als hun begeleidster en ik ga ze allemaal plat-knuffelen :-)

's Zondags, op deze vrije dag, besloten Myrte en ik 'Crêpe Café' nog eens te gaan bezoeken: tijd voor een heerlijke PANNENKOEK met Nutella, banaan en/of aardbeien, slagroom en vanille ijs; Dikmakersss, maar toch... Jammie! Sommige pannenkoekenhuisjes in België kunnen jammer genoeg er niet aan tippen. Na een buikje vol, gingen we verder richting Downtown Union. We hebben een bezoek gebracht aan de bekende bierbrouwerij in Toronto nl 'Steam Whistle Brewery'. Tijdens de rondleiding kregen we informatie rond het ontstaan, het hele bierproces en als afsluiter mochten we gratis wat bier proeven, ik moet zeggen 'een goeie doordrinker' ;-)
Even een korte history...
In 1998 hadden 3 kerels Greg, Greg & Pam, het geweldige idee om zelf een bierbrouwerij op te starten. Aangezien ze alledrie net ontslagen waren luidden voor hen als eerste deze titel: 'Three Fired Guys!' als benaming voor het bier. Toch bedachten ze gelukkig dat je met deze naam niet veel rijker kan worden. In die periode was het bekend dat je om 18.00, wanneer de stoomketel afging, een frisse pint ging drinken om even uit te blazen. Daarom besloten de 3 mannen uiteindelijk om het bier 'Steam Whistle'(stoom fluiten) te dopen. Onderaan de flesjes kan je '3FG' terugvinden(Three Fired Guys); uiteraard! In de brouwerij kan je de bekende stoomketel terugvinden en zie je het hele proces van het bier dat wordt geproduceerd. In Maart 2000, werden de eerste unieke groene flesjes op de markt gebracht. Het resultaat mag er wezen vind ik!


De Maandag erop was het een hete dag in Toronto(27°). Veel hebben we er niet van kunnen genieten, maar we zijn 's avonds nog een wandelingetje gaan maken in Woodbine Beach. Toch even genieten van de laatste zon... Er waren nog veel jongeren buiten aan het volleyballen op het strand, mensen aan het BBQ'en en ijsco-mannen vollop ijsjes aan het verkopen zoals oa 'MR. Nice Cream', leuke benaming! De volgende dag zijn Myrte en ik een plonsje gaan wagen in het zwembad; we hebben 30 baantjes(25m = 1 baantje) gezwommen. Eerst wat opbouwen hé, maar we vonden het wel de moeite. Het openbaar zwembad, opgericht door de Toronto Community ligt in onze straat... zeer LUI. Enkele dagen kan je er gratis gaan zwemmen voor een anderhalf uurtje. Het weekend daarna zijn we met de streetcar naar High Park geweest. Een mooi natuur park, zeker nu alles in bloei staat! We hebben met ons lunch pakket gezeten aan een meer met eendjes die voorbij zwommen. Verder was er ook een kleine dierentuin. Vooral de 'Peacock'(pauw) en de 'Capybara' vond ik geweldig; zo schattig, dat beestje! Die week heb ik mij nog verder verdiept in wat Autisme-boeken en zijn Myrte en ik nog een filmpke gaan zien in de bios: 'Ghosts of Girlfriends past' HILARISCH!!!
Een andere avond in de week had ik zin om de creatieveling uit te hangen. Aangezien het thema van de week 'Caterpillars'(rupsen) is, heb ik een GROTE Caterpillar gemaakt met wat appels. Deze heb ik voor de kinderen in de leefgroep opgehangen. Ze vinden het zo fascinerend, maar omdat ze TE enthousiast waren moest ik het een beetje hoger hangen :-) Na een snelle week, zijn Ujjwal, Myrte, Yoeri en ik naar de Burger King geweest om de famous 'Poutine' te proeven. Het is een Canadees menu: frietjes met een lichtbruin sausje en kaas. Ik vind het wel okay. Verder zijn er niet veel andere gerechten te vinden op zijn Canadees. Voor zover ik weet, is Toronto zo multicultureel, dat de meeste dingen ook geïmporteerd zijn en de gerechten worden klaargemaakt in ieder zijn cultuur. In Toronto kan je areas terugvinden zoals Greek Town, Indian Town, Little Italy, Kensington Market(vooral Europees), China Town, etc. waar ik uiteraard al een bezoekje aan heb gebracht EN bijna overal al ben gaan eten OFF COURSE!

Zaterdag, 09 Mei, zijn Myrte en ik gaan SHOPPEN in 'Scarborough Shopping Centre'! Weeral een mall zoals Wijnegem in België. Je kan er wel zeker 5 vinden in Toronto, ik heb ze allemaal al bezocht; PARADIJS! We hebben er geslenterd totdat onze voeten pijn deden en Myrte heeft een record aan kleren-kopen verbroken, zoveel zakken met pijn aan de schouders tot gevolg :-) Deze leuke dag konden we niet zomaar afsluiten, dus gingen we ene TANKEN(tènken op zijn Nederlands) in de Irish Pub! We stonden met verbazing te kijken in de pub naar het schaarse aantal dat aanwezig was. Toch besloten we ene te drinken. Ik had gekozen voor een Guinness. Dit had ik nog nooit gedronken en... ga ik ook nooit meer drinken, bah! Myrte had de 'Tradional Ale', best wel lekker! Het was toch enorm gezellig! Myrte en ik hebben leuke babbeltjes geslaan en na onze halve liter, besloten we om de volgende Irish te gaan bezoeken. Moest je daar toch geen 'ID'(pas) afgeven en had mijn zo slimme roommie Myrte die toch niet vergeten? Hehe, we hebben goed gelachen! Yoeri was al verbaasd dat we zo vroeg thuis waren :-) Rond 1 à 2 PM hebben we nog Desperate Housewives, ons serie'ke gekeken en zijn we in slaap gedommeld. De dag erna hebben we dan ook liggen chillen...


13 Mei speelde de Blue Jays nog eens tegen de Yankees(baseballgame). We hadden zin om dit nog eens te beleven. The Blue Jays is het bekende baseballteam van Toronto en vorige keer hadden we het CANADA-team gezien tegen de USA in the World Baseball Classic '09. We hadden een goede plaats, dit keer lager zodat we het veld nog beter zagen en meer kans hadden op een balletje... toch niet kunnen vangen hoor! De wedstrijd was zo slecht, er was nog niet eens de helft van het stadium(ong.22.000) aanwezig en de Jays verloren de wedstrijd met 8-2... schandalig! In de 3 laatste innings, zijn we uit ellende liedjes beginnen te zingen en zijn er gelukkig een paar Mexican Waves rond gegaan... voor zover die rond gingen.

Mijn schaapke had die week zin om een heerlijke pasta(penne) klaar te maken met slagroomsaus, 'shrimps'(scampi's), veel look, peterselie, een ajuintje, championnen, ... HEERLIJK! Yoe, dat mag je nog eens maken ;-)

Yoeri en ik hebben verder nog een gezellig weekendje gepland naar de Niagara Falls het weekend van de 22ste en ik probeer nog zoveel mogelijk dingen te doen, voordat 12 Juni op mijn agenda staat...

Baay!

Once upon a time...

... there were 3 Dutch monkey's in the Zoo ! (Saturday, April 18 '09)

Heel vroeg in de morgen gingen onze wekkers alweer. Klaar om een lekker lunch-pakketje klaar te maken en ons te begeven richting één van de grootste dierentuinen van de wereld "TORONTO ZOO". Dit mooi uitgestrekt dierenpark ligt in het Oosten van The Greater Toronto Area. Het lag in ieder geval niet bij de deur; [Bus - subway(metro) - subway(metro) - bus - bus]. Na een anderhalf uurtje met het openbaar vervoer kwamen we eindelijk aan. Het is een prachtig park!! Hierbij wil ik wel ook even zeggen; een GIGANTISCH park. De dieren zitten heel verspreid. Er zijn meer grasvlakten tussenin te vinden dan dieren zeg maar :-) Meer dan 5.000 dieren leven hier, waarvan ongeveer 500 soorten, verspreid over 287 hectare. Ze hebben meer dan 10 km wandelpaden, en sommigen paden hebben we dubbel gelopen... hijg hijg. Het interessantste vond ik dat de verschillende dieren samen zaten per land of werelddeel; Eurasia - African Savanna - Canadian domain - Americas - Indo-Malaya - Australasia Pavilion. Het was soms wel teleurstellend dat er niet zóveel dieren waren dan verwacht, maar je kan hier echt genieten van de dieren die er wel zijn en van de natuur rondom je. Het weer viel ook goed mee, hier en daar een donker wolkje, maar je kon geregeld met je t-shirt rondlopen en voelde je de zon branden.

Ik wou natuurlijk vooral het Canadese gedeelte zien. De "Raccoon" lag lekker in zijn holletje(boomstam) te slapen, zo schattig. Ze worden de diefjes genoemd, omdat ze je vuilnis komen stelen en ze hebben een zwarte kring rondom hun kop(net zoals een ninja-turtle), wat geen FABELTJE is. Je kan ze hier een straat verder zien. Ik heb er tot nu toe ene opgemerkt, maar dju, net te laat voor het fotomoment. De streetcar gaat traag, maar te snel voor zo een momenten. Andere bekende Canadese wezens zijn de 'Mahingun' witte wolven, Bald Eagle(arend), uilen, wapiti's, cougars(groot kattensoort), wood bisons(bizons) & zeker niet te vergeten THE GRIZZLY BEARS & THE MOOSE! Deze laatste was nergens te bespeuren... Potverdikke!! Een eindje verderop hebben we er toch nog 2 of 3 in de verte kunnen observeren. Dikzakjes met heel mooie golvende geweien. De 2 'grizzly-beren' waren hun siësta aan het doen. Ze lagen er bij als teddyberen; maar ik zou ze toch niet ECHT in mijn bed willen hebben.

Wat verderop terug uit het 'Canadian Domain', zagen we van heel dichtbij een struisvogel van Zuid-Afrika(South African Ostrich). Waaw, interessant beest. Zijn lange nek die hij regelmatig laat kronkelen fascineert me wel. Uiteraard ben ik natuurlijk ook familie Dupont-Loncke tegengekomen; de APEN! Ze hebben eigenlijk echte mensenstreken als je een tijdje naar hen kijkt. Met hun Roze konten rennen ze achter elkaar en plagen ze de anderen door aan de staarten te trekken. Deugenieten! De olifant heeft ook wel een mooi plekje waar hij verblijft. Ja, ocharme, één olifant! Myrte vertelde me dat het waarschijnlijk een mannetjesolifant was, omdat deze apart leven en de vrouwtjes zitten samen met de kinderen in een kudde. De hoek om zaten inderdaad nog 3 olifanten samen in een ander gedeelte. Het grappigste vond ik de 2 Hippo's(nijlpaarden) die lui tegen elkaar aan geplakt lagen met hun 2 konten naar het publiek; lekker samen te knorren in het zonnetje! Ook een heel lief beestje is de 'Matschie's Tree Kangaroo'. Met zijn bruin-witte vacht, lange staart en kleine ronde oogskes klautert hij wat in de bomen en in de emmer :-) Ergens aan het einde van de dag zagen we enkele 'Kamelen'. Meteen kwam het liedje van op mijn stage naar boven: "Alice, the Camel has 5 humps, Alice the Camel has 5 humps, so go Alice go, BOEM BOEM BOEM, Alice the Camel has 4 humps, ... enzovoort... Alice the Camel has NO humps, so Alice was a ... HORSE!" Echt fijn als je wat kinderliedjes kent.
Als ik nu terug kijk naar mijn foto's krijg ik al wat heimwee, het park is echt mooi en heel groot en ik heb er zo van genoten!

Die avond nog hadden we een afspraak met onze Mexicaanse kokin: KARINA :-) Hihi, ons vriendinneke ging lekker Mexicaanse Tostada's maken voor ons. Het was overheerlijk! Ik hou wel van dat Mexicaans eten, zolang het maar niet TE pikant is! Regelmatig eten we hier opgerolde Tortilla's met Mexicaans gekruid(Taco-kruiden) gehakt en dan allerlei groentjes erbij... Mmmm!!

Maandag, terug klaar voor een nieuwe week op mijn stage, nam mijn mentor mij even apart. Ik dacht in mijn eigen: oei oei, wat heb ik nu weer uitgespookt. We hadden nieuws gekregen over J. het meisje dat ik in de namiddag begeleid, dat zij vrijdag een epileptieaanval had gekregen van ongeveer 50 minuten en dat ze in een coma ligt. Ik was echt geschrokken... Zó lang een aanval krijgen, dat vond ik heel straf. Die dag had ik wat opzoekwerk gedaan over de 'grand-mal-seizure' oftewel 'Dravetsyndroom', want deze diagnose heeft ze en het is nl een ernstige epileptie waarbij de meeste personen een matig tot ernstige mentale achterstand hebben en de epileptieaanval zelf wel tot 2 of 3 uren kan duren... Ik vind het zo erg. We hebben de hele week moeten afwachten en afwachten, maar nog steeds geen nieuws gekregen en dat ze dus nog altijd in een coma ligt. Ergens aan het einde van de week was ik nog eens samen gaan zitten met mijn mentor Sue en we waren heel vermoeid van deze week. Ze had nog een telefoontje gehad van J.'s tante, dat de dokters dachten dat de hersenactiviteit er niet zo goed uitzag en de kans is klein dat ze nog wakker wordt... Dat vond ik nog straffer. Het enige wat we konden doen is weeral afwachten en hopen dat ze wakker wordt, maar wel zoals ze ervoor was, want Sue en ik hopen echt dat ze niet als een 'plant' gaat leven.

Ik heb ergens wel mijn zinnen kunnen verzetten, want we zijn dinsdag een filmke gaan doen en vrijdag zijn we Chinees gaan eten bij 'Swadow' in China Town. Ons bord, bedekt met een hoge berg aan voedsel, heeft mij deugd gedaan! Bij het afrekenen kregen we een 'Fortune Cookie' met een spreuk in. Zeer typisch voor de Chinese cultuur.

Er waren nog 2 dingen die op het programma stonden van Yoeri en mij voor onze City Pass en dat was CASA LOMA en het WETENSCHAP MUSEUM.
Casa Loma is een hoger gelegen, prachtig kasteel in Toronto. Het is zeer toeristisch en die zaterdag hadden we 29°, zoo heet; zalig! Ik vond het gek dat ik sneeuw zag liggen; HUH, hoe kan dat? Na veel vermoeiende trappen zagen we aan het kasteel dat ze gingen filmen. Het was dus geen echt sneeuw. Van buiten is het kasteel mooier dan van binnen en er zijn maar liefst 98 kamers. Het kasteel van Sir Henry Pellat is eigenlijk nog niet zo oud nl van 1911.
Hierna gingen Yoe en ik verder naar the Science Centre met de bus verder in het Noord-Oosten. Hier waren veel dingen te zien en te ontdekken. We hebben helaas niet alles kunnen zien. Hetgeen mij vooral bij blijft is de tweezijdige spiegel waar Yoeri aan de ene kant moet gaan zitten en ik aan de andere kant als je aan een schijf draait zie je elkaar in één gezicht; zo akelig!

Het weekend erna op mijn stage, fluisterde Sue in mijn oren dat J. terug wakker was!! Ik was helemaal van de kaart en zo nieuwsgierig hoe het met haar gesteld was. Ze kan nog niet lopen en dit moet ze terug leren doen. Uiteraard is ze nog heel vermoeid en zijn er veel frustraties. Het volgende weekend mocht ze terug naar huis. Ze stelt het op dit moment goed en er zijn niet meteen conclusies die we kunnen trekken of ze veel achterstanden heeft opgelopen. We zullen zien. Ik ben heel blij en opgelucht ook voor de ouders, want die hebben een zware tijd achter de rug.

In die week heb ik nog wat leuke dingen gedaan en donderdag hadden we onze nieuwe roommate in het stekje; "Ujjwal" van India. Ze is 21(bijna 22)jaar en ze doet hier een 3jaar werkervaring in de Marketing. We mogen haar 'UJ' noemen, omdat het misschien wat moeilijk is om haar echte naam te onthouden, maar eigenlijk kende ik die nog redelijk snel. Zij daarentegen noemt mij 'Sam of Samantha', Myrte is 'Martha' en volgens mij kent ze Yoeri zijn naam nog niet goed. Dus de Nederlandse namen zijn blijkbaar wat moeilijker... zo strange! Vrijdag zijn we met haar lekker Italiaans gaan eten in Little Italy. Voor haar was het de eerste keer Italiaans. Het is daar heel gezellig met veel lichtjes die buiten ophangen aan het terras en veel mensen die gaan uiteten. Na even rondgesnuffeld te hebben, gingen we dineren bij 'The Standard Pizza and Pasta Bar' Lasagna voor mijzelf, een pizza voor Myrte en een broodje met kip en groenten voor Ujjwal. Het was een leuke avond!!

Buona Notte!