Twenty one

"Eénentwintig jaar" is toch wel een schone leeftijd! Zeker als je dit eens in een héél andere omgeving kunt vieren. Stiekem vond ik het toch wel wat raar om het niet thuis te kunnen vieren... Dit was mijn eerste verjaardag zonder mijn ouders en Saar, een heerlijk gemaakt ontbijtje & de gezelligheid thuis. Toch zal ik er maar niet van wakker liggen zeker om het 1 jaartje in te ruilen voor een verjaardag in CANADA!! Een paar dagen voor de 17de dus, kwam ik thuis en daar stond een pakketje gereed! Cadeautje van thuis!! Ik was zó verrast! Het raakte wel een gevoelige snaar. Dank je daarvoor, ook voor de kaartjes, smsjes, e-mails en andere berichtjes op mijn blog van iedereen! Dat doet echt deugd!

De avond voor mijn verjaardag, lag ik rond 11PM in bed & was ik nog een kruiswoordraadseltje aan het invullen, tot ik een GROTE envelop ontdekte onder mijn kussen... Yoeri zei meteen; "Neen, nog niet openmaken tot het middernacht is!!" Ik besloot maar vlug te gaan slapen en mijn wekker op 12PM te zetten, zodat de tijd sneller vooruitging en ik mijn envelop kon bemachtigen. Ring ring... Spannend! Ja hoor, een grote kaart van mijn lieve Streetdance-vriendinnetjes 'Eloen & Debz' voor mijn verjaardag. Yoeri de geniepige had deze bijna 2 maanden achtergehouden voor mij, chapeau! Toen kon mijn verjaardag niet meer stuk & ik had er helemaal zin in om 's morgens op te staan.

Rond 8AM, volgeladen met 'Cupcakes' & 'Côte d'Or-chocolade' voor de lieve kindjes en teamgenoten, was ik vertrokken naar mijn stageplaats met het enorme zonnetje op mijn bol; het geluk kan niet op! Eens aangekomen had mijn mentor toch wel niet heerlijke verse self-made Canadian 'Cupcakes' gemaakt voor mij... Zó schattig! Die dag was het jongste meisje van de leefgroep(geïntegreerd) 2 jaar geworden. Ook zij had lekkere dingen meegebracht; grote chocolade taart op zijn Canadees(minder breed als bij ons, maar veel hoger, veel slagroom, koek, laagjes chocolade, aardbeien-jam, crême & chocolade snippers on top) en een grote doos met allerlei Donuts en gebakjes van bij Tim Hortons!! Tijdens 'snack-time' konden we al het lekkers op smullen(natuurlijk was er veel te veel over). De 2 jarigen (K. & San), mochten hun kaarsjes uitblazen en toen heb ik lekker een cupcake van Sue opgegeten! Ze had er een hele doos vol voor mij gemaakt en deze heb ik dankbaar meegenomen naar mijn kot. Daar hebben ze in het weekend hier ook alvast goed van kunnen smullen :-) Myrte gaat ze ook eens proberen te maken, ik doe alvast mee & dan versieren we ze! Benieuwd naar het resultaat?

Vrijdag middag mocht ik al naar huis gaan. Fijn genieten van deze dag & het zonnetje! Yoeri en ik besloten om met onze City-Pass (5 bezienswaardigheden voor een zeer goedkope actie-prijs 59 Canadese dollar; CN-Tower - Casa Loma - ROM - Science Centre - Toronto Zoo) in de CN-Tower te gaan! MAN, wat is die hoog als je er langs staat.. Ik had ervoor toch wel even floep. De CN-Tower(1974), 553m, is op heden de 4de hoogstaande toren ter wereld. In 2007 was hij de hoogste, maar ondertussen heeft 'Burj Dubai' sinds 13/09/2007 de CN Tower ingehaald met een hoogte van maar liefst 818m, naast nog 2 andere torens.
De CN Tower is een toeristisch gebouw, maar dient in de eerste plaats ook als een zendmast. Wanneer een harde wind zou opkomen, kan de top van de toren tot 1 meter zowel links als rechts uitweiden. Je voelt er gelukkig wel niets van! Het uitzicht was adembenemend! Véél hoge gebouwen natuurlijk, de meeste zijn gemaakt met glazen beramingen. Toronto is echt een drukke stad en je ziet de mensen in miniatuur over straat lopen; de stad lijkt dan een echt mierennest. De uiteinden van Toronto zijn meer groener & je hebt een prachtig uitzicht op 'Lake Ontario', 'The Beaches' en 'The Islands of Toronto'. In de CN Tower heb je een glas-gedeelte 'Look Out Glaces' waar je op kan staan en recht naar onder kan kijken vanuit de toren; angstaanjagend is dat!! Sommigen gaan erop liggen om foto's te trekken; gekke mensen. Ik ben erop gaan staan en de eerste stap die je zet voelt echt aan alsof je gaat vallen. Hierna nog even gesnuffeld in de souvenir-shop en toen nog even genoten van de zon.

Niet veel later had ik afgesproken met Myrte, Karina en Yoeri om samen met ons 4 Grieks te gaan eten in 'Greek Town' bij "Mr. Greek". Het was HEERLIJK! Je krijgt veel voorgeschoteld. Ikzelf koos voor gyros, Yoeri had souvlaki's(Lamb & Beef), Myrte hetzelfde menu als mij en Karina bestelde Kippen-souvlaki's met warme gestoofde groenten en iedereen had gekozen voor frietjes en een Griekse salade natuurlijk erbij. Voor mij was de Gyros lekker, maar eerlijk gezegd niet zo ECHT als bij ons. Het vlees komt van een rol en lijkt wel op stukjes geraspte karton :D, maar ik klaag niet. Yoeri zijn souvlaki's waren ECHTE Griekse souvlaki's, voor zover ik mij de smaak nog kan herinneren van Griekenland. Het was één van de beste plaatsen waar ik tot nu toe ben gaan eten in Toronto. Dat komt misschien ook, omdat ik graag Grieks eet. Net zoals mij, vond iedereen het fantastisch!

Met onze buikjes volgeladen, gingen we richting 'Spadina' subway-station naar 'The Green Room' om met Waka en Wataru ene te drinken op mijn verjaardag; SANGRIAAA! Na een onvergetelijke verjaar-dag, ben ik richting Dromenland gegaan.

They say; "Time flies, when you're having fun!"

Het volgend Blog-verhaaltje van mijn trip naar Toronto Zoo, Casa Loma, The Science Centre, een Mexicaanse dineetje made by Karina, etc... zal dit weekend op mijn blog verschijnen.

C yaa!

A long easter weekend

Iedereen een beetje kunnen genieten van Pasen en het zonnetje die tevoorschijn kwam?
Ik hoop dat de eieren hebben gesmaakt!

In ieder geval waren onze eieren al eerder op voordat het Pasen was ;-)
'HOORAY!' Mijn 4 dagen vrijaf waren lekker lui, maar ik heb zeker niet 24/24 in de zetel gehangen. Het weer viel buiten onze verwachtingen niet zo fantastisch mee, want hoe wisselvallig kan het op de aardbol toch zijn? We dachten dat het zonnetje ging schijnen & ineens voorspelde de weerman helemaal iets anders voor die dagen; een donker wolkje & regelmatig een hevige wind.

The Green Ravine Scenes Walk
Myrte & ik waren niet van plan om Vrijdag(13/10) onze geplande wandeling uit te stellen, dus deden we maar iets extra aan en gingen we met Myrte's "Lonely Planet" op pad. Er zijn een aantal wandelroutes uitgestippeld die je kan doen in Toronto en zo was "The Green Ravine Scenes walk" er eentje van die als 1ste op ons verlanglijstje stond. Aangekomen met de metro in "ST.CLAIR", het Subwaystation, startte onze wandeling. Nog geen 500m en we waren al verkeerd gelopen.. HAHA! De eerste drempel van de dag. Gelukkig waren we maar 100m te ver gelopen :D Nieuwsgierig keek ik al even tussen de hekken door naar het gigantische kerkhof, want inderdaad, hier loopt onze wandeling voor een groot deel door. Wie stippelt nu een wandelroute uit doorheen EEN KERKHOF!? Voorbij een oude, groene trap, kwamen we aan bij de ingang. "Mount Pleasant Cemetry". De inkom-koepel waar je onderdoor moest wandelen leek een beetje HORROR- achtig... BRR! San die helemaal niet van Horror-movies houdt, maar toch altijd nieuwsgierig met haar neus er ene kijkt & daarna het lichtje wilt aan laten... Je weet maar nooit hé...
De zon kwam regelmatig tevoorschijn en ik stond versteld hoe mooi een kerkhof wel niet kan zijn. Het kerkhof is ingedeeld door een aantal paden die er zijn aangelegd. Het is ook helemaal niet in rijen georganiseerd, maar de graven liggen kris- kras door elkaar & je kon veel hoge bomen en struiken terugvinden. In Toronto(doorheen heel Canada zelfs) is het bekend om eekhoorntjes te zien rondlopen. Meestal komen ze af op eten, zoals het vuilnis. Aangezien ik zo goed als in de 'minder-voorziene' buurten leef, passeer ik dagelijks wel een aantal eekhoorntjes, meestal als het zonnetje schijnt. Op het kerkhof was het de eerste keer dat ik zoveel eekhoorntjes heb kunnen zien van zo dichtbij(zie foto's). Ze rennen wel snel weg of kruipen in de boom wanneer je te kort komt.
Er waren ook veel fietsers, joggers, wandelaars, zelfs auto's die door het kerkhof reden... Ik was er even van verschoten! Het is misschien vreemd om te zeggen, maar op één of andere manier wordt het droevige kerkhof hierdoor levendiger gehouden. We kwamen tot de conclusie, dat dit een soort van "park" is.
De graven waren allemaal heel apart & je kon veel verschillende vormen & groottes terugvinden. Van kleine 10cm op 10cm plaatjes in het gras tot zelfs een soort van huis waar slechts 1 meneer/mevrouw ligt. Het was prachtig om eens gezien te hebben! Wat een variatie! Na een paar paden verder ergens aan het einde, zag ik ineens iets anders; jaja een Europees grafsteen herken je meteen! Het was een grafsteen waar een Grieks koppel rustte. Een paar meter verder vonden we ook enkele Aziatische en andere nationaliteiten terug.
Na lang geleuterd te hebben tussen de unieke grafstenen & een kleine lunch te hebben gegeten, stapten we weer hevig door. We kwamen eindelijk aan in het ravijn "More Park Ravine". We verwachtten dat er veel groen in onze oogbollen zouden verschijnen, maar niets was minder waar. Zo dor & bruin heb ik nog geen één ravijn gezien. Het was wat teleurstellend, want we zijn al even aan het wachten totdat de "echte lente" eraan komt? Stilletjes aan...
We besloten toch om de wandeling af te maken & hier en daar vonden we wel een plukje groen mos ;-) Even later, nog steeds in het ravijn, waren we een bank tegengekomen en aten we een vieruurtje. Het komische van dit moment is dat een hond die voorbij liep naar ons toe kwam, even lief snuffelde en daarna terug weg liep met zijn baasje, maar een hoop SLIJM achterliet aan Myrte's rugzak!! Daar zaten we dan, beide zonder zakdoek, totdat er een vriendelijke wandelaar er één kon missen, maar toch stiekem aan het lachen was :D
Voor we het wisten hadden we het eindpunt bereikt. Tijd voor een koffie of iets dergelijks bij "Starbucks Coffee"!
De dag was geslaagd, met als afsluiter de klassieker "TITANIC" op de vrouwenzender "W" (staat voor Woman) die ik al een hele tijd niet meer had gezien, maar toch nog precies wist wat ze gingen zeggen, hé Myrte & Yoeri? "Addicted?"

Zaterdag was EINDELIJK de grote dag van de TORONTO MAPLE LEAFS game against OTTAWA. Daarvoor hadden we kaartjes kunnen bemachtigen en keken we ontzettend naar uit. Ijshockey is héél bekend in TORONTO en het is spannend om eens LIVE mee te maken.

Tommy Thompson Park
Eerder die dag zijn we naar het "Tommy Thompson Park" geweest, wat niet zo ver van the Beach af ligt. Het is een aangelegd, soort van Natuurpark wat je enkel op feest- en weekenddagen kan bezoeken. De paden liepen eindeloos door, maar de opkomende golven, waren relaxend om naar te luisteren en al zittend op een rots even vergeten dat de koude wind langs je oren woeit. Na weer ons lunch boven gehaald te hebben, zijn we nog wat doorgewandeld. Het zag er nog steeds wat bruin & dor uit, maar het uitzicht op de CN Tower vanuit weer een andere invalshoek, was echt heel mooi!! Eerste foto van Yoeri & mij in Toronto met de tower op de achtergrond!!
Met pijn in onze voeten besloot San toch maar even te melden, dat we moesten terugkeren, anders halen we de game niet & moeten we hiervoor snel iets eten, want het pad was uitzichtloos. We waren van plan om een andere Hamburgertent te proberen "Wendy's" (Amerikaans), maar deze was in Union, helaas gesloten. Op naar Harvey's dan maar! Mij hoor je niet klagen, het deed deugd na een heftige, winderige wandeling, waar Yoeri een slang was tegenkomen; aangename kennismaking!

Toronto Maple Leafs; 'HOCKEY'
Er trokken veel mensen naar het Air Canada Centre (ACC), richting één van de laatste games van het seizoen van de bekende Toronto Maple Leafs & wij waren van de partij!!
Binnen was het al aardig druk en de fanatieke sfeer zoog je meteen tot aan je zitje. Van bovenaan lijkt het ijsveld heel klein, toch kon ik de "puck" nog goed volgen, ook al deed mijn concentratievermogen wel een beetje pijn. Hockey is een heftige sport en die mannen kunnen schaatsen! Waaw... Ik vind Hockey fantastisch! Even voor de duidelijkheid, hier zeggen ze tegen ijshockey 'Hockey', maar bij ons in België wordt deze term gebruikt voor Hockey op gewone grond.
Hier en daar waren er gevechten met de tegenspelers om de extra sensatie erin te houden zeker? Yoeri heeft als herinnering wat Live- beelden opgenomen met mijn kodak, maar deze kan ik helaas niet op mijn blog zetten.
Na een niet te vergeten match, waarbij de MAPLE LEAFS hadden gewonnen met 5 - 2; HOLEEE!!, zijn we wel en tevree teruggekeerd naar ons stekje."LET'S GO CANADA, LET'S GO"

Vrolijk Pasen en Paasmaandag
Aangezien Pasen een feestdag is en dit op zondag valt, heb ik het voor mijzelf er ook een ECHTE luie dag van gemaakt. Lang geslapen, beetje werk verricht aan mijn stageopdrachten, wat tv gehangen, ... & bovendien heb ik dit weekend contact gehad via Skype met mijn grootouders van West-Vlaanderen. Dat was wel plezant om eens te doen en hun bezig te zien met een koptelefoon & microfoon voor het computerscherm!
Paasmaandag, was mijn laatste vrije dag en deze heb ik gespendeerd met wat stageopdrachten en games van the toronto maple leafs op tv.

Ik keek alvast uit om terug te beginnen in de CICC. Binnenkort ga ik wat meer activiteiten leiden en mag ik 'Story Time' doen met de kinderen. Dat wordt lekker inleven! Ik ga al beginnen met het kinderboek in te studeren. Veel intonatie, inlevingsvermogen en articulatie is belangrijk. Deze week hebben we als thema "Silly Stories" (gekke verhalen). Het verhaal dat ik moet voorbereiden is "THE ENORMOUS POTATO" Echt een geweldig kinderverhaal!!

Vrijdag werd ik alweer een jaartje ouder; 21 jaar! Nu mag/KAN ik 'in theorie' alles doen wat ik maar wil... Toch maar eens goed over nadenken zeker?
Het uitstapje naar "MR.GREEK"(grieks restaurant) was verrukkelijk!
Hier oa later meer over ...

Take care!

The first Springdays ...

CICC
Maandag, 23 maart was ik terug druk bezig in de CICC. De kinderen moesten het weer gewoon worden, want ik liep her en der met de doos zakdoeken rond om de traantjes op te vangen. Het was fijn om weer met de kinderen bezig te zijn, ik kan mij goed bezighouden in de leefgroep en zij ook blijkbaar. Weeral een paar truien die in de was moeten omwille van de verf, stiften, klei, scheerschuim, ... 'Ja, Scheerschuim!' Dat was nieuw! Het was een goede oefening voor de sensitiviteit van de kinderen. Je kon allemaal figuurtjes in de scheerschuim tekenen op de tafel en hierbij zongen we wat 'silly' liedjes. Al bij al, gaat het allemaal goed uit mijn kledij, fieuw! De begeleiding van J., waarvan ik de individuele begeleidster ben, is vlot verlopen deze laatste weken. J., is een meisje met autisme uit de Kindergarten en heeft regelmatig moeilijkheden om aan een activiteit deel te nemen of tenminste 5 minuten actief eraan bezig te zijn. Ze geraakt snel gefrustreerd en dat maakt het begeleiden soms wel extra moeilijk. Hierbij gilt ze heel hard, weent ze, probeert ze je te slaan, bijten, ... maar dit kan soms ook ongecontroleerd gebeuren. Je moet goed aandachtig zijn, anders krijg je garantie eentje tegen je gezicht. De eerste dagen toen ik haar leerde kennen, vertelde Sue mij dat veel mensen schrokken van dit gedrag en ze wisten niet goed hoe ermee om te gaan. Ik hou goed in mijn achterhoofd dat het meisje er niet altijd iets aan kan doen, ze heeft ten slotte autisme en ik weet gelukkig goed hoe ik ermee moet omgaan. Deze periode was ze wat minder gefrustreerd en strubbelde ze niet zoveel tegen. Wat daar de oorzaak van is weten we niet, wel een vermoeden naar de Marchbreak die onlangs is geweest.
Ondertussen is het al bijna Pasen, waaw! Gisteren was mijn laatste dagje stage voor het lange Paasweekend. We hebben met de kinderen een paashoed gemaakt met SUPER lange oren! Het resultaat kan je terugvinden in het fotoalbum 'CICC'. Zo schattig!

Yoeri in Toronto
Donderdag 26 maart kwam Yoeri EINDELIJK naar Toronto! Het kriebelde toch wel wat toen ik op de luchthaven een tweetal uren heb moeten wachten, omwille van de vertraging! Ondertussen stond ik al voor de 4de keer in de vlieghaven... Het lijkt wel een traditie... Alleen kan ik deze keer gelukkig iemand opwachten en niet vaarwel zeggen! Daar kwam hij dan aangetaffeld... YOERI! Hij had deze keer meer bagage bij dan toen we naar Griekenland op vakantie gingen =) Het deed wel even raar om hem te zien, en eigenlijk zijn de 2 maanden toch snel omgevlogen. Hij was moe van de vlucht, waar ik heel goed kan inkomen. Het eten wat hij kreeg voorgeschoteld in het vliegtuig was NIET te eten zei hij. Hierbij dus nog een beetje last van zijn maag. Ik vind het zo fijn dat hij hier is en Toronto ook kan ontdekken samen met mij.
De dag erna, vrijdag, zijn we met ons 3 (Yoeri - Myrte - ik) gaan dineren in BLOOR. We hadden een druk, toch gezellig, eetrestaurantje 'St. Louis' gevonden waar meer dan 10 TV's ophingen. Iedereen komt hier de hockeywedstrijden kijken van de Maple Leafs en de basketbalgames van de Toronto Raptors. Het was ontzettend druk, maar hadden toch een tafeltje vastgekregen. Er stond veel kip, ribbetjes, hamburgers en beef op het menu met ofwel frietjes of aardappelen. Ik had gekozen voor de Kippennugets, Yoeri heeft ribbetjes met een zoet sausje gegeten en vierkante frietjes waar ajuin inzat en Myrte heeft een hamburger gegeten met groentjes en frietjes. Het leek eigenlijk echt een Amerikaanse tent. Het eten was heerlijk en we hebben een gezellige avond gehad. De rest van de dagen heeft Yoeri nog aan zijn project gewerkt thuis, de gelukzak! Donderdag, zijn onze Japanse vrienden en Karina van Mexico weer komen dineren en heeft Yoeri met hen kunnen kennismaken. Veel babbeltjes geslaan en zuurkoolshtoemp met bacon gegeten en als dessert Ice-creaMmm...

Sushi on Bloor
Na een week uitgekeken te hebben zijn Myrte en ik uiteindelijk naar 'Sushi on Bloor' geweest. Het was de eerste keer dat ik Sushi ging uitproberen en vol spanning bestelde we ieder een Sushi- plateau'ke. Myrte is gek van Sushi en ik dacht echt dat het bij mij ook ging aanslaan... Toch verkeerd gedacht! De Sushi was me niet zo bevallen, het heeft een nieuw, vreemd smaakje wat me niet heeft overtuigd... Jammer! Hiervoor kregen we gratis een tas thee wat een beetje naar rioolwater smaakte, een tas sojasoep met zeewierbladeren, wat me deed denken aan toen ik 9 jaar was en met een vriendin zelf soep maakte met allerlei planten uit de tuin en ten slotte kregen we ieder een bol Mango- ijs, ook van het huis. Toch gek dat Japans eten, maar héél speciaal. Veel mensen zijn er dol op. Jammer genoeg hoor ik daar niet 'volledig' bij, want het gerecht wat Waka en Kenichi mij eens hadden gemaakt was wel OVERHEERLIJK! Dat gaan ze nog eens klaarmaken en ik ga goed opletten hoe dat in elkaar zit.

The Beaches; "Woodbine Beach"
Na een dagje lekker luieren op zaterdag en Karina ons Mexicaantje langskwam om ons te vergezellen voor een filmavond, hadden we besloten om zondag naar de 'Beach' te gaan. Wanneer het warmer weer wordt, zullen we daar geregeld rondhangen, want ik kijk nu al uit om een boek te lezen kortbij het zoete zeewater, een balletje te slaan over de netten op het strand en een picknick te doen op een bank in het verse groene gras...
Die zondag was het nog net iets te koud daarvoor, maar Myrte en ik wouden het alvast eens gaan verkennen. Het was 12° en er waren toch veel mensen aan het fietsen, rollerskaten, wandelen met de hond, etc. Ik vond de zee zalig om naar te kijken. Ik zou hier uren met mijn haren in de wind willen zitten op een rots. Dat hebben we natuurlijk een tijdje gedaan, terwijl we verder aan het neuzen waren in de 'Lonely Planet' voor andere bezienswaardigheden in Toronto. Verder is er nog niet zoveel groen te zien. De bomen zijn nog bruin en het duurt hier precies langer dan bij ons in België eerdat de bloesems uitkomen.

Wat verderop waren er een heleboel mensen torens aan het bouwen met stenen en keien. Het eerste wat ik dacht: "Dat is vreemd... Bouwen ze hier geen zandkastelen?"
Blijkbaar een andere gewoonte dan bij ons en heel vernieuwend om te zien.
Uiteindelijk na een wandelingske, waren we toe aan een tas koffie of iets lekkers van bij 'Starbucks Coffee'. Dit is een wereldbekende Amerikaanse koffiezaak wat je ook op tientallen plaatsen in Canada kan terugvinden, zoals Tim Hortons het koffiehuisje dat zich voor het eerst vestigde in Canada, Ontario in 1964. In die tijd serveerde ze enkel koffie en donuts, waarvan het aanbod ondertussen enorm uitgebreider is geworden, zoals muffins, koekjes, oliebollen met pudding en chocolade, talrijke koffies met verschillende smaken, etc.
In 'Starbucks Coffee' had Myrte zich alvast een ijskoude koffie met een Vanille- smaak uitgekozen met een muffin- koekje en ik wou eens een 'Vivanno' proberen met ijs, banaan en chocolade (soort van Milkshake) + een boter Croissant. Mijn smaakpapillen genoten ervan. Saar; Ik ben al heel wat Beatles tegengekomen in alle kleuren die je maar kan bedenken (enkele Beatles: zie albums). Er wordt veel met Volkswagen, Ford, Mercedes, Mazda en Chevrolet rondgereden. Geen Opeltje te zien natuurlijk ;-) Jammer!

Rainbow Cinema
De 2 laatste dinsdagen zijn we naar de cinema gegaan. $ 4 dollar per persoon in de 'Rainbow Cinema' at King. De eerst was 'Monsters vs Aliens'. Een heel grappige Cartoon- film maar je raadt het nooit: San viel het laatste halfuur in slaap... en heeft ten slotte het EINDE gemist! Ik was zó moe van al de energie die ik kwijt heb gespeeld op mijn stageplaats, dat ik echt nood had aan een dutje. Ineens gingen de lichten aan en Myrte keek lekker grappig naar mij! Zo Shtoem van mij! De volgende dinsdag, nog een poging wagen. We zijn 'I love you, man' gaan kijken. HUMORISTISCH tot en met! Echt een aanrader en GELUKKIG het einde gehaald, ohlee!

Sneeuw?
Deze week hebben we raar maar waar 2 dagen SNEEUW gekregen van de weerman. Het was wel smeltende sneeuw, samen met wat fiezelregen en is ondertussen allemaal weg.
Het zonnetje is nu terug wat meer tevoorschijn aan het komen & normaal gezien krijgen we nog een goei weerke in April, maar zeker nog geen teenslipper- en shortjes- weer.

Vrolijk Pasen
Zondag is het PASEN! Ik heb 4 dagen vrij omwille van Goede Vrijdag & Paasmaandag. Ik ga het er zeker van nemen! Aan jullie allemaal lieve mensen uit het Belgenland; een VROLIJK PASEN toegewenst. Raap veel eitjes, eet niet TE veel chocolade & geniet van elkaars gezelschap!

"HAPPY EASTER"
Sannie.